|
"Gdyby każdy praktykował z niebem, ziemią i wszelkimi innymi rzeczami w taki sposób, w jaki to robią ludzie miecza, to wtedy cały wszechświat byłby pełen światła."
Chozan Shissai, japoński szermierz i filozof z XVIII wieku
"Stawianie na oręż jako na rzecz najważniejszą w walce jest wielkim błędem – prawdziwą bronią jest człowiek."
Takuan, mistrz zen i kenjutsu
Każda z metod, niezależnie od jej pozornych zalet, okaże się bezwartościowa, jeżeli oprócz umiejętności posługiwania się orężem nie będzie rozwijała ludzkiego charakteru.
Myśl za dużo o mieczu, a z pewnością utracisz wizję całości. Być może lepiej zrozumiałbyś tę prawdę, gdybyś ujrzał szermierkę bez użycia mieczy.
Poddaj się emocjom, niech gniew czy złość odbiorą ci niezależności umysłu, a przeciwnik na pewno skorzysta z twego daru i zada decydujące cięcie.
I - być, AI - harmonia, DO - droga
IAIDO jest to jedna z nielicznych, czysto japońska, sztuka narodowa polegająca na szybkim dobywaniu i cięciu mieczem. Powstała około roku 1500 za przyczyną wojownika Hayashizaki Jinsuke Minamoto no Shigenobu (1545-1618). Nauczał on sposobów błyskawicznego wyjmowania miecza z pochwy i zadawania cięcia w nieprzerwanym ruchu. Zaatakowani samuraje często byli bezbronni i niezdolni do użycia techniki kenjutsu. Nauka ta stała się bardzo popularna. W ślad za pierwszą szkołą powstały następne. W okresie Edo (1603-1867) charakteryzującym się pokojowymi rządami i rozkwitem arystokratycznej grupy - samurajów, iaido przybrało formę ćwiczeń duchowych. Zginęło także wiele tradycyjnych szkół.
Dla każdego samuraja miecz był zawsze czymś więcej niż zwykłą bronią. Była to oznaka rangi, męskości, uosobienia honoru i lojalności, której się poświęcił. Był zawsze synonimem piękna i siły, a także celem prowadzącym do duchowego oświecenia. Młody samuraj uczył się, że będąc w innym domu obraziłby gospodarza, wyjmując zza pasa swój miecz i kładąc go rękojeścią w jego stronę. Obrazą było także przekroczyć miecz leżący na podłodze lub dotknąć obcego miecza bez zgody jego właściciela. Samuraj nigdy nie pozwalał dotknąć swego miecza komukolwiek innemu. Było to oznaką braku szacunku i mogło doprowadzić do pojedynku.
Iaido zostało stworzone, by nauczać wygrywania we właściwym momencie, kiedy miecz opuszcza saya; przybierając właściwą pozycję, bezzwłocznie odpowiadając na nagłe zagrożenie. Jest to również szkoła kształtująca charakter ćwiczącego, ucząca szybkiego podejmowania decyzji oraz konsekwencji w działaniu.
Koncentracja, wewnętrzna harmonia, dążenie do doskonałości, to cechy każdego treningu prowadzące zarazem do budowy silnej osobowości oraz harmonii pomiędzy ciałem a umysłem.
|